Hemelwater- en droogteplannen

Tegen eind 2024 moeten Vlaamse gemeenten over een hemelwater- en droogteplan (HWDP) beschikken wanneer ze een beroep willen doen op watergerelateerde subsidies. Een hemelwater- en droogteplan omvat een langetermijnvisie over de regenwaterinfrastructuur en de bronmaatregelen die nodig zijn om het regenwater vast te houden, te hergebruiken en te infiltreren. Zo kunnen we het natuurlijke watersysteem versterken.

Onvoldoende ruimte voor regenwater

Uit een studie van de KU Leuven voor VLARIO blijkt dat tegen 2040 ongeveer 3,4 miljard euro nodig is om de bijkomende verharding van het huidig ruimtelijk beleid op te vangen. Om dit te vermijden is er nood aan bijkomende infrastructuur. Hiervan gaat 550 miljoen euro naar het uitbreiden van rioleringssystemen. De overige 2,8 miljard euro gaat naar de aanleg van niet-residentiële bronmaatregelen, zoals buffers langs nieuwe wegen, industrieterreinen en winkelketens. Door het Beleidsplan Ruimte Vlaanderen, de Betonstop in de volksmond, zouden de nodige investeringen dalen tot 1,6 miljard euro.

Wat leveren we op?

Bij de opmaak van een hemelwater- en droogteplan kijken wij naar de toekomstige situatie waarbij er een gescheiden stelsel zal aangelegd zijn. We gaan na waar het water weg moet en waar het kan gebufferd of geïnfiltreerd worden. Steeds met onze blik op de lange termijn. Zo zal die oefening nadien niet voor elk project opnieuw moeten gebeuren.

Hierbij volgen we natuurlijk de ladder van Lansink: hergebruik - infiltratie - bufferen met vertraagde afvoer - lozen in de regenwaterafvoer. Bestrijding van droogte maakt ook standaard deel uit van onze hemelwater- en droogteplannen.

Opleiding ecologische landschapsinrichting voor Aquafin

Samen inzetten op ecologie

Omdat we in de hemelwater- en droogteplannen voor gemeenten sterk inzetten op blauwgroene oplossingen, zullen deze vaak ook bevorderlijk zijn voor de biodiversiteit en hittestress helpen beperken.

Aquafin heeft ecologische ambassadeurs opgeleid, die bij projecten bekijken hoe we niet alleen werken aan waterbeheer, maar ook aan een groene impact. Ze vormen een blauwgroene brug tussen onze waterexpertise en de ecologische mogelijkheden on the field. Hun belangrijkste realisaties tot hiertoe zijn een herwerkte ontwerprichtlijn voor bufferbekkens en de beaver deceiver, die ingezet wordt om de impact van bevers op waterzuiveringsinfrastructuur tot een minimum te beperken.

Stappen in het proces

  • Intake i.v.m. de verwachtingen
  • Stakeholdervergadering (bv. andere gemeentediensten, waterloopbeheerders, Boerenbond, ...) om input te verzamelen
  • Eén of meer tussentijdse vergaderingen om de algemene visie af te stemmen
  • Eindpresentatie

Reken voor de volledige doorlooptijd op gemiddeld één jaar.

Creatief ontwerpen met oog voor circulair watergebruik

De samenwerking verloopt erg professioneel, we kunnen gebruik maken van knowhow die je als gemeente nooit zelf kunt opbouwen.

Burgemeester Overijse